Microchimerism

Microchimerism onderzoekt hoe het moederschap je transformeert – zelfs tot op celniveau. Moeder en kind blijven op vele manieren voor altijd met elkaar verbonden, en wetenschappelijke studies tonen aan dat deze verbinding niet alleen emotioneel is, maar ook biologisch en cellulair.

Het project, dat over een periode van drie jaar tot stand kwam, combineert intieme portretten, citaten van moeders en onderzoeksfragmenten. Als fotograaf, onderzoeker en psycholoog benadert Eveline het onderwerp zowel vanuit een visueel als een wetenschappelijk perspectief. 

Het besef dat moederschap een onuitwisbaar spoor trekt, niet alleen in de fijnste vezels van je zijn, maar ook in het biologische fundament, is van een ontroerende intensiteit.

Een ronde buik priemend van onder een blouse, naakte huid in een zachte omhelzing, twee borstkolven in tegenlicht – de beelden van fotografe Eveline Smolders schetsen een verhaal van moederschap, en misschien wel vooral van transformatie, verbondenheid en groei. 

Moeders dragen bovendien sporen van het DNA van hun kinderen met zich mee. Onderzoek toont aan  dat cellen van de foetus, zelfs na een miskraam, doodgeboorte of abortus, in het lichaam van de moeder blijven circuleren.  Via de navelstreng en de placenta vinden deze lichaamsvreemde cellen hun weg naar  het moederlichaam waar ze aanwezig blijven – een fenomeen dat bekendstaat als foetaal microchimerisme.